Na Islandii

Alþinigi – Islandzki Parlament cz. II

Witam wszystkich bardzo serdecznie w to piękne majowe popołudnie. Dziś, kontynuując przedstawianie Wam dalszej historii Islandzkiego parlamentu, opowiem Wam o tym jak wyglądały wybory do Alþingi.

Pierwsze wybory parlamentarne miały miejsce w 1884 roku, w których to zostało wybranych 19 mężczyzn do Parlamentu. Prawo do głosowania zastrzeżone było dla mężczyzn w wieku 25 lat i starszych spełniających określone wymagania (Niestety nie dotarłem do bardziej szczegółowych informacji). w 1857 roku rozszerzono minimalnie grupę uprawnionych do głosowania. Prawo głosu otrzymała większość z dorosłych mężczyzn, którzy byli właścicielami domów, płacili podatki, posiadali mienie lub otrzymali od uniwersytetu dyplom ukończenia studiów. Liczba członków Parlamentu wynosiła 21 członków plus sześciu mianowanych przez króla. Rok 1903 przyniósł kolejne rozszerzenie praw do głosowania. Skorzystali na tym głównie mieszkańcy rosnących centrów miejskich. Liczba parlamentarzystów wzrosła do 40. Pięć lat później w 1908 roku po raz pierwszy w historii wprowadzone zostały tajne wybory.

Kolejne większe zmiany w prawie do głosowania uchwalono w 1915 roku a wprowadzono w życie w 1916 roku. Prawie wszyscy mężczyźni w wieku 25 lat i starsi otrzymali prawo do głosowania (Za wyjątkiem osób otrzymujących wsparcie od państwa); tak samo kobiety w wieku 40 lat i starsze. Pierwszy raz też prawo mówiło, że głosujący musiał być urodzony na Islandii lub mieszkać w kraju przez pięć lat. Została zniesiona królewska nominacja członków, a wprowadzono system wyborów krajowych. W 1920 roku ponownie nastąpiły kolejne bardzo znaczące zmiany w prawie do głosowania, bowiem w tym właśnie roku wszyscy Islandczycy we właściwym wieku(mężczyźni i kobiety) otrzymali prawo do głosowania, a liczba parlamentarzystów wzrosła do 42. Kolejne lata przyniosły mniejsze zmiany w prawodawstwie wyborczym, a liczba członków zasiadających w Parlamencie wzrosła do 52. System wyborów krajowych został zniesiony w 1934 roku.Konstytucja z 1934 roku zniosła ostatnie ekonomiczne bariery  w prawie do głosowania, a minimalny wiek uprawniający do uczestnictwa w wyborach został obniżony do lat 21.

W 1959 roku radykalnie zmieniono plan okręgów wyborczych. Zostało utworzonych osiem okręgów wyborczych, a liczba parlamentarzystów została podniesiona do 60.Przed wyborami powszechnymi w 1968 roku ponownie obniżono minimalny wiek uprawniający do głosowania do 20 lat, a następnie w 1987 roku obniżono go jeszcze bardziej, bo do lat 18. Jednocześnie też w tym samym roku podniesiono liczbę parlamentarzystów do 63.W 1999 roku wprowadzona została poprawka do Konstytucji, która redukowała liczbę okręgów wyborczych z ośmiu do sześciu. Liczba parlamentarzystów pozostała nie zmieniona. Pierwsze wybory parlamentarne w zgodzie z nowym systemem okręgów wyborczych odbyły się w 2003 roku.

C.D.N.

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *