Na Islandii

Höfði

Spacerując ulicą Borgartún w kierunku dworca autobusowego nazywanego Hlemmur niedaleko ronda na którym krzyżują się ulice Borgartún i Katrínartún, po prawej stronie zobaczymy drewniany, biały domek. Domek ten nazywa się: Höfði. Posiada ciekawą historię łączącą się z relacjami Islandii z innymi narodami. Został zaprojektowany we Wschodniej Norwegi i w częściach przetransportowany na Islandię. Wybudowano go w 1909 roku dla francuskiego Konsula Jeana Paula Brillouina. Jest mieszanką takich stylów architektonicznych jak: Art Nouveau, Klasyczny, Neobarokowy oraz Norweski Narodowy Romantyzm.  Po francuskim Konsulu w domu mieszkał islandzki poeta i przedsiębiorca Einar Benediktsson. Po Benediktssonie następnymi mieszkańcami domu zostali: doktor Mattías Einarsson oraz jego córka-Louisa Mattíasdóttir, którzy mieszkali tam najdłużej ze wszystkich.
Od 1938 roku, aż po II Wojnę Światową Höfði był rezydencją Konsula, a później Ambasadora Wielkiej Brytanii. Podczas wojny w Höfði gościli premier Wielkiej Brytanii-Winston Churchill oraz niemiecka piosenkarka i aktorka-Marlena Dietrich. W 1958 roku miasto Reykjavík kupiło dom i wyremontowało go doprowadzając do dawnej świetności, a od 1967 roku Höfði stało się miejscem w którym oficjalnie przyjmowano gości w imieniu miasta.
Höfði od ulicy SæbrautW dniach 11-12 października 1986 roku w Höfði miało miejsce spotkanie Ronalda Reagana z Michaiłem Gorbaczowem. Spotkanie w Reykjavíku okazało się być kluczowym wydarzeniem w dziejach powojennej Europy i Świata. Jest bowiem uznawane za początek końca „Zimnej Wojny”.
Maszt radiowyDom był też wykorzystywany do przeprowadzenia pierwszej łączności radiowej Islandii ze światem. Stąd też masz radiowy obok domu.To właśnie tutaj, 26 czerwca 1905 roku, odebrano pierwszą wiadomość z Poldhu w angielskiej Kornwalii.
Höfði od ulicy BorgartúnNiestety dzisiaj Höfði można podziwiać tylko z zewnątrz. Wnętrze budynku nie jest udostępnione dla turystów. Pozostaje więc cieszyć się widokiem małego, drewnianego, białego domku, który miał swój udział w rozwoju powojennego świata, i odkrywać jego piękno od zewnątrz.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *